Nef fyrir tímasetningum

Ég ætla að birta þessa mynd aftur, mér finnst hún flott.

Það verður hinsvegar seint um mig sagt að ég kunni ekki að velja tímann. Á morgun flyst ég búferlum, endanlega, í hringiðu mótmæla og slagsmála á Norðurbrú. Næstu fregnir af mér verða því væntanlega sagðar með barefli á lofti við þá iðju að verja eigin híbýli frá hamslausum lýð. Það er ekki laust við að maður lifi spennandi lífi.

Á sama tíma hríðfellur verð á bókum, og bókamarkaður opnar í Kringlu. Þar hefði ég mögulega geta tapað mér og eytt sem nemur fjórföldum mánaðarlaunum bankaforstjóra. Matvöruverð fellur tímabundið í nánast eðlilegt horf. Ég á svosum eftir að sjá það gerast, en fyrstu dagarnir munu vafalítið einkennast af einhverskonar sigurvímu almennings, þar sem hver maurinn af öðrum verslar sér fulla körfu allskyns ónauðsynja til að kanna hvort verð hafi breyst á þessari vöru og hinni.

Og kók verður ódýrast. Gosdrykkir og sælgæti. Á meðan ætla ég að lifa heilsulífi í óeirðunum, læra að lifa af einni máltíð á dag (svo nægur peningur verði eftir fyrir námsmannabjór), og lesa mig nær geðveilu en ég hef áður komist. Og svo ætla ég að stunda heilmikið kynlíf.

En ég kem í stutta heimsókn í vor, aðalega til að framkvæma einhvurn prófagjörning, og þangað til bið ég ykkur vel að lifa.

Að lokum

Simpsons

„If only we had known that iPods would unite and overthrow the very humans they used to entertain...“

Upphaf og endir

Það var eitthvað dálítið fallegt við það að sitja í strætóskýli hérna utan við berklaendurhæfinguna gömlu, undir lok síðustu næturvaktarinnar minnar, og bíða eftir Morgunblaðsbílstjóranum, sem renndi í hlaðið örlítið seinna en vanalega (á meðan ég var dálítið fyrr á ferðinni en yfirleitt), og heyra hann biðjast afsökunnar á því hvað hann væri seinn - hann væri nefnilega að byrja í þessu.

Tók einhver eftir því að þetta var ein setning?

(Ég stal þessari mynd héðan. Hún tengist textanum lítið sem ekkert. Mér þótti bara óviðeigandi að hafa mynd af mér og Ástu undir þessari fyrirsögn.)

Á heimleið

Á morgun sezt ég í flugvél og held heim á leið. Það verður þó stutt gaman, því ég mun snúa aftur til Íslands á þriðjudag, og eyða hér þremur vikum í yfirlæti foreldra minna. En Ljósvallagatan er svo laungu að baki, að líklega er best að stroka út kirkjugarðinn úr titlinum.

Ég hefst handa við að blogga á ný í síðasta lagi annan dag martsmánaðar. Hugsanlega flækjast hér inn orð og bókstafir þangað til. Og jafnvel myndir með.

Sæl að sinni.

Veröld sem verður

„Veröldin er fögur og þess virði að berjast fyrir.“

- Ernest Hemingway

Töff

Bráðum, bráðum...

Það er eitthvað frumspekilega rangt við það hvað tíminn líður stundum hægt. Maður ætti kannski bara að halda til fjalla og athuga hvort hann fleygi sér ekki af stað?

Eitt ár: 2006 - 2007

Á morgun flyt ég af Ljósvallagötunni, burt frá kirkjugarðinum. Ég er búinn að búa þar í ár, hef reyndar ekki verið mikið þar undanfarna mánuði; eiginlega hef ég eytt meiri tíma í Danmörku heldur en þar.
Þetta verður síðasta færslan á þessu bloggi. Byrja líklega aftur þegar ég verð fluttur út á Norðurbrún. Stutt í það, þó Mosfellssveitin kalli í millitíðinni.

Að lokum:

• (Í tilefni dagsins) Að keyra vestan úr bæ og upp í Mosfellssveit er eins og að keyra í gegnum tízkutímabil. Fyrst keyrir maður í gegnum belti af götuvitum; ef undan er skilið eitt hringtorg og tiltölulega nýrisin hringavitleysa sem staðfestir að Snorrabraut liggur skör hærra en Hringbraut, eru bara umferðarljós frá Ljósvallagötu og að Grensásvegi.
  Handan Grensássins brunar maður undir og yfir mislæg gatnamót, og ekkert annað. Það er eins og menn séu með þetta á heilanum þarna, og það hættir ekki fyrr en þú keyrir á milli holtanna sem Grafarvogshverfi og Grafarholtshverfi liggja á.
  Og þá taka við hringtorg. Það er líka dálítið mosfellskt, ég skal viðurkenna það(uppalinn í Mosfellsbæ og allt það). Hringtorg eftir hringtorg eftir hringtorg eftir hringtorg. Ég man ekki hvað það eru mörg hringtorg í Mosfellsbæ, en bara á milli Grafarholtanna og síðasta hverfis Mosfellsbæjar, sem er í daglegu tali kallað Ásarnir, liggja sex hringtorg. Það er vel af sér vikið fyrir ekki lengri spotta.
• Börn manna er frábær mynd. Falleg og vel framkvæmd í alla staði. Ég var hrifinn, mjög hrifinn.
• Fólki virðist hafa brugðið í brún þegar það sá myndir af Saddami með snöruna um hálsinn. Allt í einu var þetta illmenni orðið mannlegt, og ekki bara mannlegt, heldur var þetta bara vesælt gamalmenni. Nema hann var kjaftfor alveg út í það síðasta.
  En hann er dauður, Ósama er örugglega dauður, en hvar skyldi þetta enda? Hve langt skyldi vera í að þeim takist að útrýma síðasta hryðjuverkamanninum?

En búið í bili, hafið það gott.

Hinkraðu nú aðeins...

Þörf á þessu.

Nýtt ár

Ég nenni ekki að skrifa neinn annál, enga upprifjun. En þetta var skemmtilegt ár og margt áhugavert sem átti sér stað. Það er hinsvegar bara eitt sem stendur hátt upp úr, sem gnæfir yfir allt sem kom fyrir mig á árinu.
En hitt var alveg skemmtilegt líka.