„Það eina sem þú þarft að gera er að skera þær og skella þeim í ofninn“

Af hverju? Til hvers? Af hverju ekki bara að kaupa tilbúnar kökur? Eða að baka þær bara frá grunni? Hvurslags endemis undankomuleið er þetta; maður þarf ekki að gera deigið, maður getur bara skorið þær í sneiðar og skellt þeim í ofninn.
Af hverju ekki bara að kaupa tilbúnar?

Um dauða höfundarins

Höfundurinn er Guð.
Guð er dauður.

Höfundurinn er dauður.

Við viljum aftöku!

„En hver ber ábyrgðina á því að þetta sé komið í þessa stöðu?“
„En þarf ekki, á þessum tímapunkti, að finna það út hver ber ábyrgðina á þessu ástandi?“
„Hver ber ábyrgðina?“

„Hver ber endanlega ábyrgðina?“

Sölvi Tryggvason, Ísland í dag

Lestrarvenjur

Skyldu þeir sem ólust upp við að lesa Hardy bræðurna, fimmbækurnar, dularfullu bækurnar og þvíumlíkt, vera þeir sömu og sækja mest í glæpasögur í dag? Hliðstæðurnar eru allavega til staðar: sömu aðalpersónurnar, ævintýri og hasar, og eitthvað dularfullt sem opinberast í lokin.

Laxness

„Ég varð meðal annars bergnuminn af gregóriskum saung sem þartíðkaður franskur skóli benediktsmúnka, kendur við Solesmes, hóf til nýrrar endurvakníngar á síðustu öld. Þegar mér varð á að segja kynviltum vini mínum einum af töfrum þessa múnkasaungs í einum tón, planus cantus, sem ég hafði verið niðursokkinn í frá morni til kvölds í heilt ár og oft vaknað upp á næturnar og farið í kirkju til að missa ekki af óttusaungnum, og bætti við að þessari reynslu væri einna helst líkjanda við að borða saltfisk í alla mata, þannig að maður verður því sólgnari í slíkan fisk sem maður borðar hann oftar og leingur, þá sagði þessi góðkunníngi minn mér til stórrar undrunar: þú hlýtur að vera hómósexúalisti, lýsti síðan hversu hatramleg áhrif það hefði á kynkirtla sína að heyra múnka sýngja saman gregóriskan unisono.“

Úr Skáldatíma

Hversu vel mér gengur að læra:

Ég er búinn með MegaMan 2. Ég hef ekki lengur tölu á því hvað ég er búinn að klára þennan leik oft. Í hverri prófatíð fer ég nokkrum sinnum í gegnum hann.

Gaupi

„Hann hefur verið alveg frábær eftir að hann kom inn á.“

Stóð hann sig þá svona illa á bekknum, eða hvað?

Hugsanleg ástæða þess hve lítið kemur út úr lærdómnum hjá mér:

Fjúkk, hugsa ég og strýk svitann af enninu. Enn eitt verkefni frá og þá er bara stóra ritgerðin eftir. Í bili. Helvítis verkefnið um Salman Rushdie og Söngva Satans búið að sitja í mér lengi, enda las ég upphaflega vitlaust efni og ekkert geta mætt í tíma undanfarið. Svo ég neyddist til að lesa allt efnið á síðustu stundu, móta skoðanir upp á nýtt og fylla í eyður. En það hafðist. Og það snemma á sunnudegi, svo nú hef ég alveg tvo daga fyrir stóru rökfærsluritgerðina í heimspekinni. Nokkurnveginn með það á hreinu hvað ég ætla að skrifa um; búinn að velta þessu fyrir mér alla vikuna og nú á ég í raun ekkert eftir nema að lesa almennilega yfir kaflann í bókinni (einu sinni til) og punkta hjá mér, setja saman smá grind að ritgerð og hefjast svo handa fyrir alvöru.
Ekkert mál.

Líklega best að ég fari fyrst aðeins í MegaMan.

Tilraunamatseld

Núna rétt í þessu afrekaði ég það að smakka seigfljótandi rauðvín.
Pabbi minn kallaði það hinsvegar sósu og breiddi það glaðhlakkalega yfir kjötið á disknum sínum.

Óður heimur

Í mosku í London sá ég fræðsluþátt um hvítan tónlistamann sem tekið hafði upp íslamska siði og trú. Í þættinum, sem sýndur var í kjallara sem þjónaði hlutverki færðslumiðstöðvar, dásamaði hann Íslam, og sagði frá hvernig hann hafði upphaflega komist í kynni við trúna.

Í greininni One Thousand Days in a Balloon segir Salman Rushdie: „When a white pop-star-turned-Islamic-fanatic speaks approvingly about killing an Indian immigrant, how does the Indian immigrant end up being called a racist?“

Yusuf er að gefa út nýja plötu þessa dagana.

Úr sjónvarpinu

- Dude, I don't speak non-english, but if I were you I wouldn't start your car tonight.